Poema de Mário Regueira.

Lugar das mortas,
as mortas, a reixa,
a pedra xeométrica continua,
onde quen a aldraxou
aldraxou os séculos que non fosen
o silencio dos sartegos.
Lugar das mortas,
vellas que coñecín noutro tempo
e quixeran bicarme,
recoñecer a miña feitura de home,
e non se atrevendo ollan e pasean.
Lugar, xa non lugar, o aborrecimento,
o valor, grandes paixóns que
se arrastran coas nubes ao lugar
das mortas,
as mortas, noción, cousa que non
nomeo,
que agarda por min
por un rexurdir de cinza.